16 juni 2011. We vertrekken vanuit Kylesku naar Talmine via de North West Scotland route. Eerst naar Durness. Aan beide zijden van de single track road mooie landschappen. We rijden langs Handa island en Durness waar we al zijn geweest. Vanaf dat punt is de route nieuw. Het rijden op de single track roads begint steeds meer te wennen. Omdat het nog vroeg is besluiten we een omweg te maken en gaan naar Altnaharra. Het landschap onderweg is ontzettend leeg. In heel Sutherland ( zo groot als Nederland) wonen minder mensen dan in de gemeente Barneveld. We passeren een burcht uit de ijzertijd. Op deze route van ca. een uur komen we twee auto's tegen. Als de zon even weg is, ziet het veengebied (high moor) er donker en somber maar wel mooi uit.

Altnaharra klink echt Schots. Het dorpje bestaat uit drie huizen en een hotel waar we een sandwich eten. Hier is het 's zomers het warmst en 's winters het koudst. Nu regent het er! Aansluitend bezoeken we Smoo cave: een grot in de klif in de buurt van Talmine.

Talmine. We wonen in een gebouw in dezelfde stijl als het voormalige kerkgebouw (Cloistertal) waar onze gastheer en -vrouw wonen. Het is erg leuk. 's Avonds maken we een wandeling langs de haven van Talmine. Terwijl we vanaf de pier over het zeeloch uitkijken valt ons iets bijzonders op waar we een uur naar zullen kijken. In het zeeloch zwemmen twee dolfijnen. Het zijn Harbor Porpoises, een moeder met een jong. Het zijn kleine maximaal twee meter lange dolfijntjes. Ze jagen op vis in het loch en steeds zien we de rugvinnen en ruggen boven water komen. Verstijft van de kou klimmen we -als de dolfijntjes weg zijn- van de rots af en wandelen verder over het pad op de kliffen. De dag kan niet meer stuk!

17 juni 2011. Vroeg uit de veren, inpakken en naar onze gastheer en -vrouw voor het Scottisch breakfast. Gezellig! Ze willen weten waar we in Nederland wonen en hoe het daar is. We komen er achter, dat ze jaren in Noord Australië hebben gewoond. Nu ze ouder zijn, zijn ze terug gekeerd naar Schotland. Het breakfast (toast, eggs, bacon, saussich en tomato) smaakt heerlijk. De verbouwde kerk ziet er heel mooi en bijzonder uit. De preekstoel zit er nog in. We krijgen nog een tip mee over dolfijnen van Mr. Brown die bij ons aan tafel eet.

Op pad! De reis gaat vandaag naar Strathy Point. Onderweg bij Betty Hill stoppen we bij het gehucht Invernaver om Torrisdale Beach te bezoeken. De wandelschoenen gaan aan en de wandeling gaat door duingebied. Onderweg komen we paarden en de overal aanwezige schapen tegen. Ook zien we overal konijnen. Het barst in deze omgeving van de konijnen en ze wonen in geweldige burchten. We tellen er wel 10 per burcht, terwijl ze in het zonnetje zitten. Via het duingebied komen we op een wit zandstrand. Het is echt zonnig en de jassen en truien kunnen uit.

's Avonds na het eten in de Strathy inn maken we nog een wandeling naar de vuurtoren van Strathy Point. Een mooie. Opnieuw in de traditionele wit gele kleuren. We blijven nog een uurtje om op de kliffen naar de zeevogels te kijken: Jan van Gendten, grote mantelmeeuwen, drieteen meeuwen, scholeksters, plevieren.........

's Avonds gaan we bij Patsy onder de lakens. Alles tot in de puntjes verzorgd.